Ömrümün Hazanı

ÖMRÜMÜN HAZANI

Nedense hüzün çöker, burkulur acır içim

Kaygıyla yaşar oldum hazanım yaklaştıkça.

İlkbahar yaz isterdim, elde olsaydı seçim

Ürperip üşür oldum, hazanım yaklaştıkça.

Sarıya çalar renkler, eser kalmaz allardan,

Savrulurken yapraklar birer birer dallardan.

Tek başına sırayla, gidilen o yollardan

Yürümez koşar oldum hazanım yaklaştıkça.

Ne çok hayalim vardı, yapamadan tekini

Bol keseden harcayıp yedim ömür çekini.

Dertlerim yetmez gibi, Dünyanın tüm yükünü

Sırtımda taştır oldum hazanım yaklaştıkça.

Çabuk geçti mevsimler, karlar yağmak üzere

Her gün daha hızlanır, döner durmaz yer küre

Yükseklere uçarken, yakın giderek yere

Kendime şaşar oldum hazanım yaklaştıkça.

Mahir kabul etmesen, desende henüz erken,

Yalpa yapar sallanır, dizler titrer yürürken.

Nedeni olmaksızın öyle durup dururken

Boşluğa düşer oldum, hazanım yaklaştıkça.

        Mahir Başpınar. / 25.10.20132013