Tek Başımayım

Kurduğum düşleri,  yakıpta  yıktı,
Canımdan usandım , bıktım ben artık.
En zayıf  anımda, yanımda yoktu,
Sabır çizgisinden, çıktım ben artık.
 
Arayıp halimi, sormaz oldu  yâr,
Sokaktan geçerken, görmez oldu yâr,
Bir selamı dahi, vermez oldu yâr ,
Anladım... gönlüne çoktum ben artık.
 
Bu aşktan bir enkaz, kaldı gönlüme,
Hüzün, çile, keder, doldu gönlüme,
Nasılsa olanlar, oldu gönlüme,
Bütün gemileri, yaktım ben artık.
 
Her gün mahallede, ismim anıldı,
Terk edip bırakan, Emre sanıldı,
Günahım alındı, herkes yanıldı,
Aleme restimi, çektim ben artık.
 
Alışkın yüreğim, aha  eyvaha,
Geceden başlayıp, sürer sabaha,
Kim bilir neleri, görecem  daha,
Bu hayat yolunda, tektim ben artık.
 
Sensiz yaşayamam, canımsın diyen,
Benim eksik kalan, yanımsın diyen
Ölesiye kadar, benimsin diyen,
Tüm yalan sözlere, toktum ben artık.
 
Kalp değil taş konmuş, sanki soluna,
Kimi istiyorsa, taksın koluna,
Bu saatten sonra, herkes yoluna,
Gözümü yükseğe, diktim ben artık.
 
Kendimi boş yere, üzmüşüm meğer,
Sandım ki her aşkı, çekmeğe değer,
Bu masalda galip, ben isem eğer,
Hüzün duvarını, yıktım ben artık.

EMRE YILDIZ