Boğuluyorum Sana

kanatlarını kuşların
 ve kapılarını açıp,
 kaçıp sokağa
 öyle susup susup b-akıyorsun
 bir mısra derinliğinde

içime/ellerin...

nerde hata yaptığıma dair
 bilgece sözler edip
 her yanımı ısırmak istiyorum

ki yerimde olup
 kurulup yerime

elini çenenin altına götür
 ve şekil ver saçlarının kırıklarına
 gözlerimin içine bakmadan ama
 derin bir soluk al
 emin olarak kendinden
 ve mutlu et varlığını
 gülüm/se

ve anlat bir kez daha...

hiç akıllanmıyor
 yağdığında yağmur
 yolunu kaybeden martılar...

sana benzemedi bil/iyorum
 yaptığın son resim...

sen kocaman değil misin artık
 ve kilo almamak için mi
 çokça içiyorsun/ne güzel...

hiç susmadın mı
 o gün mutfağında
 ve kızdın mı sahiden
 öfkelenip kırdın mı bardağı...

iyi kabarmıyor mu
pastanın hamuru,
sıcaklığımı mı yetersiz
fırının
(ateşe mi ihtiyaç duydun/bunun için mi öptün...)
hiç akıllanmıyorum değil mi
bak yine yazdım...

adam olmayacağım, n'densiz cevaplar vermeyeceğim sana
ne de tuhaf espriler yapmayacağım öyle mi?

aynada kendini mi izleyeceksin
sabahlara kadar,
kendi omuzuna mı dokunacaksın
kasıklarına doğru mu akacaksın
terlemişken ensen...

müzik tuhaf bir sihir biliyor musun?
notalar harflere benzer mi söyler misin?

bunları neden yazıyorum...

sadece kelimeler kalıyor/bunu öğrendim
durmadan çoğalan sorgularda
derin bir nefes alıp
dalıp/dalıp
boğuluyorum/sana...