Benim hikâyem biraz karışık

Biraz da dramatik olsa da,

Olgunlaştırıyor geçen yıllar insanı

Acıya, hüzne alışıyorsun…

 

 

Hiç ummadığım bir an’da hayatıma bir kadın girdi

Doğal olarak çok merak ediyordum onu.

Kimdi? Neyin nesi?

Alıştım ona

Kısa zaman da

Hiç bir şeyimken

Her şeyim oldu…

 

 

Uzun zaman uğraşlara rağmen

*Biz* olamadık,

Olmayı beceremedik!

Kısacık zamana unutulmaz anılar sığdırdık

Sonuçta,

Hoşça kal kendine iyi bak diyerek

Veda etti…

 

 

Hâlbuki bu kadın!

Ne sözler vermişti

Hiç ayrılmayacağız demişti.

Kabullenemeyeceğimi bile-bile

Sevgi dolu yüreğimi

Bir elveda’ya sığdırdı…

 

 

Ellerimi tutmuştu önce

İlk ayrılan da elleri oldu.

Sırılsıklam âşık olmuştu yüreğime

Sonra ne oldu?

Yüreğimi de söküp gitti…

 

 

Duygularımın hiç önemi yoktu,

O’nun yanında kullanılıp da atılan

Kâğıt parçası gibiydim.

Yazıyorum şimdi, o kâğıt parçasına o’nu

 

 

Kısa zamanda var olan aşk

Yine kısa zamanda yok oluyor.

Gitme kal diye çok yalvardım

Ama kafasına koymuş bir kere

Gidecek…

 

 

 

Başımı ellerimin arasına alıp çok ağladım

Hayalini kurduğum günün bitiminde

Günle birlikte ben de bitiyorum.

Kalp atışlarım

Ve…

Gözyaşlarım yarışıyor adeta…

 

 

At koşturuyor yalnızlık, içimde dörtnala

Ne yapacağımı bilmiyorum

Çaresizim.

Bir anda elim telefona gidiyor.

“Ben bu kadar kötü müyüm” diyebildim…

 

 

Bir an sessizlik var telefonda

Ve ardından kadın cevap vermeden kapatıyor

Benim için öldü “o” artık

Defnedeceğim cenazesini geçmişimde ki

Can Kırığı mezarlığına…

 

 

Kalbim durdu adeta

Sağanak olup

Azgın sular gibi aksa da gözyaşlarım

“O”na yetişemiyor…

…Ve

O gitti…

 

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

05.11.2013