Bekliyoruz Son Nefesteyiz

Bin yamalı bohçaya gamsızlığı

Ağlatmayı

Kini

Kalp kırmayı

Sevgisizliği

Tüm olumsuzluğu

Nefreti tıkalım

Ağlamayı unutmuş gamsızları taş yürekleri tıkalım

Kusurlarında, binlerce heykel dikenlerin

Heykellerini

Fikirsizlerin

Fikirlerini sokalım bin yamalı bohçaya

Atalım denizlere okyanuslara

Zihinleri aydınlatan irfan ordularında

Edep utanma terbiye ilim alalım

Ümit inanç ve gönül işidir alalım

Yayalım

Koşalım

Yetişelim peşine

Sarılalım eline

Yüreğine

Kendi ruhumuzu, keşfetmeyi bilelim

Solmayan güneş ışık renk ümididir cennetidir yürüyelim

Sefillerin kokuşmuş felsefelerinde yol olmaz vaaz geçelim

Kırık kalplere uzanmadıkça eller, el olamaz uzatalım ellerimizi

Vicdani uyanık olmadıkça kalpleri taşıyan olmadıkça

Kalp kalp olmaz iman ile atmadıkça

Kahramanlar yetişmez çıkmaz

Ey kahramanlar bilmem ki neredesiniz

Yıllarca hasretini çektiğimiz yolların gözlediğimiz

Izdırap dolu gecelerimizde anımızda

Çare getirecek olan kahramanlar

Kolu kanadı kırık evlerde sizi bekleyenlere

Kol kanat olacaklar sizler neredesiniz

Kimler sizi sakladı nasıl sakladı

Hayallerimizin güvercini ışığı müjdecisi

Kederden rüzgârlar ruhumuzu ezerken

Canlara can katanlar gelmezseniz eğer erken

Nilüfer çiçeklerimiz gençlerimiz solacak

Duygularını anlayışını ve özlemlerini yiğitçe gösteren

Coşkunluk tebessümlü kahramanlar

Bekliyoruz son nefesteyiz

Durun ötelerde bir ses var

Bizler yüreğinizdeyiz diyenler var

Dinleyin

Elinizi yüreğinize koyun dinleyin diyenler

Evet, evet coşkun bir ses bunu söyleyenler

Dinleyin diyenler

Dinleyin okunanı kâinatı ezanı, ezan gibi 

Çağrıyı nara gibi değil çağrı gibi diyenler

Ötelerde el sallayanlar

Bize gülenler

Kucak açmış

Cennet vadisinde bekleyenlerin sesi bunlar

Mehmet Aluç