İsimsizlerin

Yokluğun duruyor, baktığım her yerde.

Yokluğun, yaramaz bir çocuk gibi,

siyaha boyuyor,

bütün mavilerimi…

Renklerin yitiğinde,

sürgününde hüznün,

mühürlü dillerim,

ellerim kilitli…

Ağlıyorum biçareliğime.

Kan oturmuş gözlerimde…

Söylesene ey sevgili!

gözyaşının rengi,

olmazdı hani…