Şahsi Yalnızlıklarım 4

Hiç doğmamış olmayı dileyen insanlarca
Geceden yalnızlığa bastırıldı kalpler
Yalınayak artık düş nöbetleri
Kuş kanadında kördüğüm
Körelmiş bıcaklar kutsanıyor aynalarda
Karaktersiz ölümler
Acının üstüne
İnsanlık bahşiş bırakılıyor
Birbirinden temiz hayaller

Taştan kalp yontuluyor herkes sevmek için
Yalnız uyumaktan korkanlar,yalnız oturuyor
Yüzünün diğer yarısına yabancı
Oda sıcaklığında hasret demleyip
Aralık ayı ortalamasıyla soğutuyorlar
Korkaklıkta müsrif
Cesarette tutumlu

Gözlerde usül bozukluğu
Dileklerden bağımsız yıldızlar
Karın tokluğuna umut
Birkaç paket sigara
Ve buz gibi ateş
Bir de...

Kimi ararsanız;milattan önce bir yerlerde
Sesinden vurulmuş
Ağır yaralı,basit insanlar gibi
Susuyorlar sadece

Karanlığı uykudan daha çok sevenlerin
Irzına geçtikleri gururdan ibaretiz...

O kadar yapay ki hayatımız artık,saksıdaki çiçekleri sulamayı unuttuğu için üzülen tek insan kalmadı dışarıda...