Güverede Çocukluğum

İlkokul yıllarıma döndüm de bu aralar,

Canlandı hayalimde silinmez hatıralar…

Güvere’de yaşandı en renkli senelerim;

Neşeli amcalarım, nur yüzlü ninelerim!

Rahmetli oldu çoğu, sonsuz âleme koştu,

Bu şirin beldemizin, delisi bile hoştu.

Yağmurunda ıslanıp, çamuruna battığım,

Okul yolunda düşüp, dizimi kanattığım;

Çeşme’den Tolbeleni, Tepedibi’nden Cırman,

Cırman’dan Araca’ya korkunç ve ıssız orman!

Her gün on mil yürümek biraz ağır gelirdi.

Fedâkar hocalarım bu durumu bilirdi!

O yüzden kızmazlardı paçamdaki çamura;

Islanmış çoraplarım, benziyordu kalbura…

Bu nedenle bilirim yolların cefasını;

Taşırım yıllar yılı bu köyün vefasını!

Okuyup, çabalayıp gelmiş isem bir yere;

Suyunun, toprağının hakkı vardır Güvere!

Öylesine canlısın çocukluk çağı kadar:

Büyüksün yüreğimde, ta Sandal Dağı kadar!

Halil GÜLŞEN