Biliyor musun?
Sen giderken yağmurlarla sözleştim
Bir sigara yaktım karanlığa duman duman
Cinaslı birkaç küfür
Zaten duymadın onu da
Ve bir de utanmadan ağladım…
 
Sorularının ardı arkası kesilmedi nedense
Hoş geldin diyemeden git artık güle güle
Belki gözyaşlarım damlardı ardı ardına
Keder ve hüzünle kardeş
Hoşça kal doldurup yüreğime
Bir kalışım vardı
Sığmadım yeryüzüne…
 
Bir bilebilsen her yan senin cemalin
Her yan kokunla doldu ömrüme
Ardın sıra sürüklensem sorgusuzca
Bir kere sarılabilmenin umuduyla
Ardında kalan bu yürek yangının
Bu kapkara sevdayı bu gönül ağrısını
Dermanı sensiz diyebilseydim…
 
Biliyorum ağlardın, “ikimizin yerine”
Aklıma geliyor da
Canımdan can gidiyor
Bir ben kaldı ki geride
Hiç kimse göremediği
Yıkık
Dökük
Viran…
 
Yolun düşer de görürsün belki diye el sallıyorum gökyüzüne
Yıkılmış kaldırımlarda parçalanmış ayaklarımla
Seni arıyorum
Aynı o günkü gibi her gece aynı filmi
Yastığıma sarılıp tekrar tekrar izlemekteyim
Dilimden dökülürken keşkeler
Karanlığı mevzi yapıp
Gizlerim gözlerimi…
 
dağlarkızı