Şahsi Yalnızlıklarım

Bu akşam güneşi de her akşam olduğu gibi oturduğum odanın penceresine zorunlu iniş yaptı. Daha bir içten hesaplaştım kendimle yeniden.Usul usul azaldım... Üç-beş paket sigara ve tehlikeli bir yalan aldım yanıma. Beni anlamaya müsait ilk şarkıda durdum. Ayrılığın bitki örtüsüydü küfür, hoş karşıladım. Hafif bir tebessüm sonra..Ve hemen gidip birkaç yağmur ıslandım...

Dışarıda gördüğüm mutlulukların hiçbiri inandırıcı gelmiyor artık bana.Şu an bir yıldız kaysa; seni hiç tanımamış olmayı dilerdim .Yada; aşkın tek harfine çamur bulaştırmadan sıyırılıp gitmiş olmanı sağ tarafımdan. Anılar ölmem için dua ederken, hayat biraz daha acı çekmem için bana ayaküstü umut vadediyor.İnancın birbirinden şık darbeleriyle kaliteli fakat aciz bir köpek çaresizliği yaşıyor, içimden söküp aldığın ruhumun yerçekimini aşağılayan tavrı ile de yeryüzüyle aramızdaki bütün bağları koparıyoruz.

Gecenin köründe şekilden şekle giren bulutlar, yağdı yağacak bir yağmur ve kesik kesik rüzgarlar...Hemen hemen herkes şuan, bir mutluluk tavaf ediyor. Ben ise; yaşadığı çaresizliği istemsizce daha da ileri taşıma ustalığıma sımsıkı sarılıp, gözlerime fay hattı süsü verecek kadar sahipleniyorum karanlığı. Tebessüm kiralayıp, süresi dolmadan iade ediyorum. Annemin göğsümü yumuşatsın diye sürdüğü o garip ilacın adı neyse işte, özlüyorum...

Fotoğraf makinasından söktüğü filmde kendini tanıyan çocuğun bir sıkıntıyı daha ateşe vermesi, yada ;üçüncü sınıf oyunculardan umut vadeden bir gösteri değil bu. Yavaş ilerleyen zamana inat düzenli bir şekilde uzayan sakallarım dışında,hiçbir hayat belirtisi gösteremiyorum. Ölçülü ve kafiyeli bir ceset gibiyim...

Halbuki;İçimin güzelliği yüzüme yansır diye sevmiştim ben seni...

Neyse sevgili
Can sıkıcı bir gece daha
Fazla uzatmak istemiyorum
Bir yalnızlığım olacaktı
Bulamıyorum
Sende mi acaba?