Can Özünden Özle İstanbul Beni

Fethi şanlım, sensin aşkın kaynağı
Mavi gözler bitmeyen aşk ırmağı
Sanki bağrın, sönmez aşkın toprağı

Ayrılık zor, gizle İstanbul beni.
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Vuslatımsın, sen ki bir gül destesi
Mızrabımdan çıktı sevdâ bestesi
Nağmelerden coştu hülyâ güftesi

Çal telinden sazla İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Üsküdar'dan esti rüzgâr bahtıma
Çöktü bir sessiz serinlik rıhtıma
Düştü senden bir kıvılcım tahtıma

Aşk elinden közle İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Kor ateşsin yaktığın yer sönmüyor
Sar ki sensiz sanki dünya dönmüyor
Serde sevdâ yellerim hiç dinmiyor

Aşk yaram var tuzla İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Kubbelerden yükselirken dâvetin
Gökten inmiş nur mu Sultan Ahmet'in
Tâ ezelden muştulanmış rahmetin

Aşk izinden, izle İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Halvetimsin, servetimsin sen benim
Hiç tükenmez hasretimsin sen benim
"Gel" diyorsun, gurbetimsin sen benim

Can özünden, özle İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni

Çok şehirler gördü gönlüm göçmedi
Geçti candan senden asla geçmedi
ferde senden başka cânan seçmedi

Yâr gözünden, gözle İstanbul beni
Öyle sevdim öyle İstanbul seni



Fâ i lâ tün/ Fâ i lâ tün/ fâ i lün

* BERCESTE DERGİSİ SAYI 61 - 2007 - Temmuz DA NEŞREDİLMİŞTİR.