Kırgın

Çaresiz bırakıp da gittiğin günden beri,
Uzanır mı bir daha, ellerim kırgın sana?
Bırakırken sen bana hasreti ve kederi,
Konuşur mu bir daha, dillerim kırgın sana?

Gönlüm sırça saraydı, paramparça eyledin,
Ben huzur istedikçe sen kötü söz söyledin,
Aşk için sustum diye gururumu neyledin?
Gelir miyim bir daha, yollarım kırgın sana?

Ne bir kez dönüp baktın, ne bir selam bıraktın,
Ben nelere razıydım, sen beni hepten yaktın,
Sanki tanımıyordun, şu gönlümden ıraktın,
Uzanır mı bir daha, kollarım kırgın sana?

Tükendi gülüşlerim, umutlarım tükendi,
Sevdanın semasında bulutlarım tükendi,
Özleminle yaş döken ağıtlarım tükendi,
Hiç çalar mı bir daha tellerim kırgın sana?

Cehennem oldu her yer, sarıldım zebaniye,
Ilık baharlarımdan sürüldüm zemheriye,
Şimdi gönül bahçemde ne kaldı, bak geriye!
Açar mı çiçeklerim, dallarım kırgın sana?




*Berceste Dergisi, Sayı 58, 2007 Nisan da neşredilmiştir.



Sergül Vural