Yalnız dolaşıyorsan tanımadığın sokaklarda

Bir tekme sallıyorsan ayağına dokunan taşa

Arkanı dönüp siliyorsan gözlerini koluna

Mutlu çiftleri gördüğünde bükülüyorsa boynun

Seni en iyi ben anlarım.

 

Loş bir lambanın altında oturuyorsan sessizce

Gelen geçen derdin nedir diye sual etmemişse

Islatmıyorsa kirpiklerini yağmur

Güvenilir omuz arıyorsan mor akşamların koynunda

Seni en iyi ben anlarım.

 

 

Akşamın hüzünleri yine başköşeyi kapmışsa

Tüylerini okşayıp derdine yaren bir kedin de yoksa

Boş çay bardağı saatlerce duruyorsa avucunda

Sobanın üstündeki kaynayan su sesini duymazlıktan geliyorsan

Seni en iyi ben anlarım.

 

Dinlediğin her şarkı da onu hatırlayıp kahırlanıyorsan

Devrilen kadehler de anlamıyorsa halini

Rüyalarımda görürüm diye hiç uyanmıyorsan

Güneş doğmuş ya da batmış umursamıyorsan

Seni en iyi ben anlarım.

 

 

Sustuğun kadar duvara çarpan çığlıkların varsa

Gecenin bir vakti kollarını açıp sarılıyorsan yıldızlara

Başını kaldırıp sitemlerini duyuramıyorsan mehtaba

Kendi içinde kaybolup hesaplaşıyorsan kendinle

Seni en iyi ben anlarım.

 

Elindeki kalem anlatmaya yetmiyorsa derdini

Bir harf bile doldurmuyorsa gidenin yerini

Kifayetsiz kalıyorsa kelimler

Aşk’a kitap yazmanın ne anlamı var diyorsan eğer

Sen; roman- roman ve kocaman seviyorsun onu 

Çünkü

Seni en iyi ben anlıyorum.

 

‘’Her ayrılık kendi kalabalığından kaçıp iç yalnızlığına sığınmaktır’’

 

Gamze YAĞMUR

22.01.2014

 

Değerli Dost Bünyamin DEMİREL’e çok teşekkür ederim.