Mutluluk Hayali

Mutluluk Hayali

Attığım her adım başka bir mahzunluk

Efkârım harap olmuş bir yığın enkaz

Feleğin çarkı dönmüş artık

Aynalarda gölgem var o da yalnız

İtikatimi yitirdim karanlık sokak ötelerinde

Işığı görmeye tahammül edemedim

Dünyam bir o kadar bîbaht, bir o kadar bedbin

Kaybediyorum kendimi tutan yok elimden

Geçen her dem yaralıyor yüreğimi

Hislerimi çalıyor usulca

Kapıda bir tokmak sesi

Rüzgâr gelmiş selamlıyor sevgiliyi

Günler bile uğramaz oldu kapıma

Sessizlik de alıp gitti başını

Gölgem son kez süzülürken arkamda

 O da gitti ışıklar kaybolunca

Hayatta kala kalmış iki cihan

Bir ben, bir ruhum

Bütün sevdiklerim bırakıp gidince

Yalnızlık saplandı gözlerime amansızca

Hüzün kement atmış kalbime

Sabır eylerim cefanın azametli zulmetine

Tahammülü kalmamış sinemin

Mutluluğun hayaliyle tesellidir gönlüm

  "FA"