Peri Hatun

Şanslı hatunum vesselam; dün doğum günü sebebine iki ayrı pasta kestim sürprizli tarafından. Eh dilekler dilemeyi unutmadım tabii ki, ilk pastayı işyerimde kestiğim dakikalarda kapadım gözlerimi, başım yukarıda içimden o an geçen tek şey mutluluk perisi olabilmek..

"başaklar kadar özgür ipek saçları
gözleri ise yemyeşil
bağımsız bir çiğtanesiymiş o" aynen Ercan Dağcı'nın "masal bu" şiirinde bahsettiği gibiydim. Neyim eksikti?
Yosun gözlerim parlıyordu olabildiğince. Bağımsızdım ayrıca…

Neden olmasın? Mutluluk dağıtan iyilik meleği olmak istiyordum. Adımı neşe perisi koymuşdum bile.
33. yaşgünümü kutluyordum iki adet üçü biraya getirmenin hoşluğunu çevremdekiler şenlikler içesinde kutluyordu , şımarmıştım bile ilk kez bu denli kutlamanın sebebiydim.

Düşlerden düşlere uçuyordum.
Düşünsenize parmaklarımın ucunda görünmeyen bir sihir olsa, dokunduğum her yere mutluluk dağıtabilsem fena mı olurdu ?

Hasta bir insan olsa , elini tuttuğum anda şifa bulsa ne mutlu olurdum
Ya da işi kötüye giden bir işadamı/ iş kadını varsayalım , mekana adım attığımda bereket iniyor gökyüzünden.
Ve ya hüznü koynuna saklayan bir insan, yüzüne baktığımda ; dağılsa hazan bulutları benden memnunu olur mu hiç.

Ne bileyim işte farzedin kimin ne üzüntüsü var ise gücüm olsa yok edebilsem, silebilsem kederini.

Bir damla gözyaşı görsem masum gözlerde içim dağılır , kaçar keyfim. Niye, neden, niçin? diye sorarım.
O sebepten mutluluk perisi olmak istedim, neşe verebilmek canlara . Düşüncesi bile ne mutlu his.

Kendimi peri ilan ediyorum.
İlk önce kendi kalbime dokunuyor ve kalbimin derinliğindeki en yüce dileğe dokunuyorum. (Israr etmeyin onu söylemem )

Hadi bakalım iş başına peri hatun.

Bu yazıma ilk yorum yapana yarın benden mutluluk tadında bir şiir hediye olacak,

Sevgiler ve selamlar tüm dost yüreklere..

( 9 Ekim 2009 Cuma yazdım bir kenara , en özel gün diyerek )

Nazlı Tolun