Benim Adım Gelin

Benim adım "gelin" oldu çok yakında...
Ah diyemem , of çekemem
Dertlenirim söyleyemem
Kırılırım belli edemem...

Benim adım gelin ya;
Zevkim sorulmaz,hatrım sayılmaz
Sözüm dinlenmez hiç bir zaman isteğim olmaz
Gururum incinir, hakkım yenir
Canım sıkılır, ruhum ezilir...

Birileri gelse halimi sorsa nasılsın dese
İçimi döksem derdimi paylaşsam
Ben anlatsam ...o anlasa
Elimi tutsa , gözlerime baksa
Geçecek dese..
Biraz ağlasam açılsam ( ağlamak yasak olmasa )
Gözlerimden yaş gelmiyor ,yanaklarımdan süzülmüyor
Kurumaya yüz tutmuş göz pınarlarımda yaş çoktan tükenmişti

Hayallerim vardı ,umutlarım, isteklerim
Heveslerim, özentilerim
En önemlisi ideallerim
Hepsi bitti başı gelmeden
Ezdiler, çiğnediler ,tükettiler yok ettiler
Aman ne ne önemi vardı ki; benim canım yoktu
Kalbim yoktu,
Onlar için değerim hiç yoktu

Benim adım gelin!
Konuşamam söyleyemem
Anlatamam dinletemem
Fikrim yokdur, bilgim yoktur
Tecrübe desen hiç yoktur
Onlar büyükler...onlar bilirler!!
Ben henüz cahilim nerden bilicem...

Soru sorsam cevap alamam
Bildiğimi söylesem terslenirim
Üç bildiğimi bir yaptırırlar, yolumdan şaşırtırlar
Haber etmeden hareket edemem
Bildiğimi yapmaya çekinirim
Yanlış anlaşılacak diye çekinirim
İzin verecekler müsade edecekler... ama nerde..
Benim adım "gelin"!!!

20 Ağustos 1997


Nazlı Tolun