Yaban Gülü

Takıldım ecelin soğuk ağına
Günahım sırtımda çekilmez bir yük
Geçip gitti gençlik erdi çağına
Ne bel bağla bana ne boynunu bük

Gönül sazım çalar bir ozan gibi
Seni söyler dilim aşkın sahibi
Dertlerim çok derin görünmez dibi
İçimde nağmeyi sökeceksen sök

Felek hiç acımaz hep atar tokat
Tükendi mecalim kalmadı takat
Kırgın anılara sarılıp kat kat
Ne varsa düşünme dök içini dök

Götür beni alıp yiğit sırtına
Vur çatlasın şu arş kopsun fırtına
Sen gül yakılırken elime kına
Mevla’ya el açıp diz üstüne çök

  Çiğdem Çimen