Değer Miyim Ki ?

Diyorum ki ;

Kadın dediğin ilk temasta bir bebek

Müteakip dokunuşta genç bir kız

Tekamülen parmak uçlarında bir kontes

Final istişarede vahşi bir kısrak

Ve son noktada anne sevecenliğiyle dopdolu

Olabilmeli

Çok güzel ağlamalı kadın dediğin

Gözlerini yudum yudum içebilmeli insan

Çok da güzel gülebilmeli boncuk boncuk yaşlarla

Bakışlarında dans ettirmeli

Endamında secde ettirmeli

Küçük küçük sunmalı kendini

Naz yakışmalı

İşve coşmalı

Şımararak koşmalı

Kapris yapmasını bilmeli

Sevdirmeli hoyratlığını da

Kıskanmalı

Kıskandırmalı

Özgür  olmalı, isyanını tadında vermeli

Asil yorumlarla da bir nebze yaklaşmalı hissi esarete

Güzel sevmeli kadın dediğin

Ben olarak sevmeli sanki bir adımda Klimanjaro’ya çıkmalıyım

Sen olarak sevmeli tut ki her hücresinde bir Audrey nefesi

Biz olarak sevmeli ayırmaksızın Juliet ve Mecnun misali

Ezcümle iyi sevmeli

Aşkı sevdayı bir yaşatmalı

Bir yoksun bırakmalı

Bir saymalı

Bir aykırı kalmalı

Ve bir gün

Bir kadın çıka geliyor

Diyor ki ;

Anlattığınca

Tanımladığınca

Yazdığınca

Hissettiğince

Yaşayan erkeği arıyorum

Karşısında durmama rağmen

Sağa bakınıyor

Sola bakınıyor

Yukarıya aşağıya bakınıyor

Sonra dönüp arkasını gidiyor

Geldiğince sessiz

Geldiğince umarsız

Bir armağan bırakmış bana

Açıyorum içini

“ ayna “

Üzerine bir not iliştirilmiş ;

“ ne görüyorsun ?

 tekrar yaz şiirini

yine bir kadın ziyaretçin olacak

ederince

layığınca

yeter ki dengini kavra

 iyi tanı önce kendini

 iyi anla önce kendini

düşün bakalım gelir miyim ?

çağır ne zaman istersen

 belki ben belki bir başkası "

MCU