Umut

Aslında geceleri

Üşütmekte yalnızlığım

Hep sırnaşır birkaç resmin

Seni çizmeye yeminliyken

Ümidin rengi içinde tuvalin

Bir bakarsın düştüğüne

Pişman olmuş bir kar tanesi

Kim bakıyor ki eridiğine

Aslında niceleri

Yeni bir şey değil

Karanlığa gömülüşüm

Seni bulmaya yeminliyken

Ha sensizliğe örülmüşüm

Ha ölmüşüm ela gözlerinde

Bin ah içinde bir mezar sessizliği

Kim soruyor ki senelere

Aslında heceleri

Dizmiştim peşin sıra

Hep ağır giden bir yük treni

Seni yazmaya yeminliyken

Gördüm raylara düşmüş sitemleri

Belki gelirsen bir gece vaktinde

Umut yol bulmuş anladım şimdi

Kim bakıyor ki gerilere

Dr.süreyya önder