Sevginin Yolunda...

İstikrarsızdı aşk denen,

Hani yalpalayan mütemadiyen,

Adeta vurgun yemişçesine…

İki büklüm hayatta

Ve sesi soluğu çıkmayan kim varsa.

Günahtı sevmek belki de

Bilip bilmeden

Açık denizlerde kulaç atan

Üstelik yüzmeyi bilmeden.

Bazen de dibe vurur ya insan

Yok, işte yok,

Bir el verip, çekip kurtaran.

Belki de yıldırım çarpmışçasına,

Her daim kul köle olan

Sevginin yolunda.

Ve suskundu zaman zaman

Sevmek ya da konuşmak bir suçmuşçasına.

Biraz çaresiz, bir o kadar yılgın

Azıcık da yorgun

Etkisindeyken geçip giden yılların.

Dinmek bilmedi fırtına

Yağmurun azizliğine uğramışçasına

Ne gören oldu akan gözyaşlarını

Ne de anlayan o kanayan yarayı.

Ve sürüp gitmekte o rüya

Hiç bitmeyeceksine,

Bitmesin de…