Kalmadı

KALMADI

Hep bir başka bahara erteledin vuslatı
Ömrümde bahar bitti, başka bahar kalmadı
Ne şevki kaldı gönlün, ne sevmeye takatı
Söndü ateşi aşkın, gönlümde har kalmadı

Gönülden ve uzaktan sevdik yıllarca yâri
Hayâlde hapis kaldı beyaz atlı süvari
Bir kez olsun lütfunu görebilseydik bari
Uğruna gam çekecek vefalı yâr kalmadı

Meyletmedik dünyada servetine Karun’un
Gezdik gönlü yaralı, gözü yaşlı, bağrı hûn
Bir masalmış sevdası Leylâ ile Mecnun’un
Yusuf’lara muvâfık Züleyha’lar kalmadı

Yüzüme sürmek için yârin müşfîk elini
İçimde canlı tutup kavuşmak emelini
Gezdim Şam’ı, Acem’i, Balkan’ı, Rumeli’ni
Başım taşa vuracak başka diyar kalmadı

Zekâi BUDAK