Öğrendim Nihayet

Bildiğim çok şey yokmuş aslında

Dönüp yere çakılan tohumlar

Sinesine böyle girermiş anca

Zormuş koskoca ağaç olmalar

Sarılmaya itirazı yok toprağın

Semazenlerin elinde bir şey yokmuş ki

Birilerine avuç avuç bırakmalar

Dönüp yalvarma işiymiş anlayacağın

Öğrendim çok sonralar

Dünyanın peşinden ayrılmazmış

Şu kaç şekle giren sessiz ayın

Hiç umudu kesilmemiş ki

Ne zormuş tutulmaların

Ya o pamuk tarlasından kaçamak bakışlar

Dağların doruğunda ısınırmış

Her daim buz kesen sular

Ne deniz umurunuzdaymış ne bahar

Öğrendim çok sonralar

Çaresi yaprağındaymış ki

Dutun yapışıp kalışına

Üzülen o güzel kadın

Neymiş böyle o şiirler şarkılar

Ruhunda boşunaymış goncanın

Bir dolu gözlerine konmalar

Saçlarında bir matem rengi

Örtmüş ağladı ağlayacak bulutlar

Yıldızlar hiç şansınız yokmuş ki

Öğrendim çok sonralar

Dr.süreyya önder