Ne Olsun

Yalan denizinde yüzüyorum ben,

İlk kendi sözüme kandım ne olsun.

En çok da kendimi üzüyorum ben,

Âlemin közüne yandım ne olsun.

“İnsan” dediğimde dudağım yandı,

“Ben geldim” diyene yüreğim kandı,

Derin uykudayken aklım uyandı,

Rüyamı böleni andım ne olsun.

Sözüm ona taklit eder insanı,

Maskeyi düşürür dilde lisanı,

(İnsanlık) değilmiş ünvanı sanı,

Mahlûkatı insan sandım ne olsun…