Gün Kısa Gece Uzun

Umarsız olabilseydim keşke

Hayata, insana, kendime,

Ve hiç olmadığı kadar

Hayata duyduğum o sessiz öfke.

Ya da çekip gitmeli bu diyardan

Mümkün mü söyle

Kendimden bile vazgeçemezken.

Diz boyu, ömür boyu bir küskünlük

Ne varsa kaçıp, gizlendiğim

Tam önümde sıraya dizilmişken.

Kelimeler uçuşmakta

Duman duman başımda,

Sesler kesildi aniden

Ne varsa sisin ardında gizlenen.

Siluetler görünmez oldu

Fısıltılar duyulmaz,

Kulağımda ise en sevdiğim şarkı.

Nağmeler okşarken ruhumu

Bitmek bilmez sanmıştım

Oysa aniden geldi sonu.

Tükenişler ta derinden

Kimseler bilmeden;

Ne görürler ne duyarlar

Hepsi kendi dünyasındalar.

Gün kısa gece uzun

Tükendi nefesim, soluksuzum.

Yarınlar düşlere gebe

Önümde bekleyen sayısız bilmece.

Kifayetsizim hiç olmadığı kadar

Ne günüm ne yarınım var.

Kadim dostum yalnızlık

Ezelden beri

Bırakmadı ki elimi…