Buyum İşte

Görüyor musun şu erişilmez ışık huzmesini

Saçımda oynaşan şu kıvrımlar

Gözlerimden sonsuzluğa uzanan.

Öylesine sıcak ve erişilmez

Geride bir hasret bırakan.

Soyut bir varlık

Ellerimin arasından kayan.

Ne gerçek nedir yalan

Baştan aşağı ruhu sarıp sarmalayan.

Kimim ki hakkım olsun

Neyim ki dokunulmazlığım,

Nedendir bilemem şu kırılganlığım.

İnsanım işte; etten kemikten,

El kadar bir çocuk belki de zaman zaman;

Annesinin dizinin dibine kıvrılıp yatan,

Bağrına sığınan.

Okşa annem saçımı,

Esirgeme sakın varlığını.

Koru, kolla, al kollarına

Ve koru beni şu acımasız hayat denen yolda.

Yüksünmem gözümden süzülen yaşlardan

Utanmam asla çocuk olmaktan

İsyan nedir bilmem,

Sığınırım ve severim

Bilip bilmeden;

Kimse karşıma çıkan

Tebessümünü esirgemeyen.

Yoldaşım, kardeşim, sırdaşım

Sürüp giden şu uğraşım,

Kim ne derse desin,

Sadece O’nun yolundayım.

Neşe, elem, keder

Yeri geldi mi yüzümde açar güller.

Biraz mahzun,

Olabildiğim kadar masum.

Buyum işte,

Dünyaları sığdıran gönlüne.