Dedim Gönül

    DEDİM GÖNÜL

    Kaç halkolmuş can varsa, onca huy var acunda
    Gördüğün her güzele vurulma dedim gönül
    El atına binenler yaya kalır sonunda
    Başkasının tahtına kurulma dedim gönül

    Anan baban atan var, bacın var kardaşın var
    Gençliğin ümidin var, yaşanacak yaşın var
    Taşı sıkacak gücün, iki el bir başın var
    Koşup güzel peşinden yorulma dedim gönül

    Her ilin örf adeti farklıdır diğerinden
    Yadırganır birinde, birinde hoş görülen
    Her şeyini bildiğin kendi ilin dururken
    Elin güzellerine sarılma dedim gönül

    Çalış çabala, arzda, zahmetsiz rahmet olmaz
    Sakınım kanunudur: boş çıkan gayret olmaz
    Ulema meclisinde nadânla sohbet olmaz
    Eğri söz işitirsin darılma dedim gönül

    (18.04.2006 - Lüleburgaz)

    Zekâi BUDAK