Ölüm Gelsin Ilık Minderimize

Deniz kıyısında mahir adamlar

Ölüm gelsin ılık minderimize

Zalim gözleriyle süslü madamlar

Ölüm gelsin ılık minderimize

Kıralım karanın kan bardağını

Ak ellere susma çocuk yazalım

İdam sehpasının son çardağını

Kefenlere ölüm onur kazalım

Hüseyin yuvadan uçmadan gitti

Dilinde devrimin ömür törpüsü

Ardından kocaman ekinler bitti

Yaşamak ölümün kardeş sürgüsü

Anıtlar dikilse duvarlar dargın

Aydınlık direği yüzleri geren

Potinler ezilir çiçekler sargın

Anılar üstüne yürekler seren

İdam sehpasında uçan turnalar

Acıyı bir günde gülden bal eyler

Kendini bilmeyen aciz zurnalar

Korkudan benzine ölüm kal eyler