Özlem Dediğin...

An kifayetsiz idi

Anlatmak için gizli beni

Son bir düş idi gördüğüm

Ne varsa dile getiremediğim.

Devrik idi cümleler

Bilemezsin ki

Bu devran nereye gider.

Bir ben bir ben daha

Yakaladığımı sanmıştım avuçlarımda

Uçup gitti o beyaz kelebek

Belli ki ömür yetmeyecek.

Mihenk taşı idi ömrün

Ele veren ne varsa gizlenemeyen

Ritüel belli

Gözlerde dizili inci taneleri

Adı belirsiz

Özlem dediğin nihayetsiz

Susmak ise en can yakan

Başımda efkâr duman duman

Soluksuz kaldım yine

Gözden uzak olsan da

Kim demiş gönülden ırak

Sıktım sıyrıldı beklemekten

Ne geldiyse başa

Hep iyi niyetten.

Karanlığın izdüşümü

Hasret değil mi

Ya, gülün dikeni

Sözüm olacaktır hep baki

Söküp atmak ne mümkün

Kalan yarısı ömrümün.