Sorma

Umut çarşafına dolanan ekmek

Talan olur ortasından bölünür

Ardından zifiri karalar çekmek

Yurdumda insanlık kolay ölünür

Sorma sende kardeş akıbet böyle

Kadere karadır yazılar söyle/

Aldın mı tedbiri tebdili çaban

Bir cana bin canın yeter mi ola

Forsunla süslenmiş niyetin yakan

Acılar sözlerden biter mi ola

Sorarsan mimlenir suratın yüzün

Dilinde yaralar tırmalar gözün

Unutma insanlık kolay hafıza

Gün gelir arşınlar direkler çöker

Sende ki bilirim süper hafıza

Yakalar yırtılır umudu söker

Sorduğun yerlerde dikenler biter

Sendeki bu mangal herkese yeter

Hani dikilirdi acıdan yüzler

Sökük öyle derin unutulursun

Vicdan sepetinde bekleyen sözler

Soma tünelinde kurutulursun

Sorunca çiçekler dil döker sanma

Bu işte böylece küllenir sanma