Gün Görmeden Ölenler

GÜN GÖRMEDEN ÖLENLER

Karanlıkta boğuldu kömür karası gözler

Ülkeyi yasa boğdu gün görmeden ölenler

Kimi teselli eder boşa söylenen sözler

Yağmur olup da yağdı gün görmeden ölenler

Onlara ekmeğini toprak altında sundu

Kader denilen yazgı yüzlerce beden yandı

Hayat bir kısır döngü döndükçe boşa döndü 

Bir gün öncesi sağdı gün görmeden ölenler

Kimi onbeş yaşında kırkı bulmamış çoğu

Sırtında parçalanmış kömür yağlı kocuğu

Ağlarsa kara ağlar madencinin çocuğu

Derdi kalbine yığdı gün görmeden ölenler

Küçük bir yavru ağlar ananın kucağında

Bir yanardağ patlıyor maktulun ocağında

Sönen onlarca umut bu gencecik çağında

Güne mehtapsız doğdu gün görmeden ölenler