Can da Yandı

-  Şu gönlün istediği senden bir gonca güldür
İnsaf et be vicdansız bir gün de beni güldür -
 
Bu gece yüreğimde dinmeyen derin sızı
 Kaç şiir anlatır ki sen gibi vefasızı
 
Koşturdun hep peşinden bu can çok yorgun düştü
Demek ki mutlu olmak bizim için bir düştü
 
Sevdayı küçümsedin elde oyuncak ettin
Önce beni tükettin sonra aşkı yok ettin
 
Bir çay içimlik bile yüreğimde kalmadın
Artık tükendin bende zerre kadar kalmadın
 
Bundan sonra kitapsız sana sevdamsın demem
 Ne kendimi ne seni affetmem affedemem
 
Sana gönül evimin kapısını açarken
Toplayıp yıldızları başucundan saçarken
 
Kanlı bir mızrak ile tam kalbimden vurmuştun
Sevda cehenneminde yakıp da kavurmuştun
 
Sanma ki unuturum hatırlamam o anı
İmkân olsa tersine çevirirdim zamanı
 
Sen ki aşksız bir kalbi zorla işgal etmiştin
Gecekondu sevdanla bir anda mahvetmiştin
 
Bir elveda deyişin düşlerimi yıkandı
Sayende kirpiklerim gözyaşımla yıkandı
 
Görmedim böyle azap tatmadım böyle acı
Yüreğim yangın yeri kalbim senden davacı
 
Nasırlı ellerimden tespihim nasıl düşsün
Çektiğim her sabırda aklımdaki tek düşsün
 
Zaten ben olmadım mı aşk deryanda boğulan
Yetmediyse çektiğim ellerinle boğ ulan!
 
Belki de için sızlar gün gelip andığında
Ben gibi per perişan aşk için yandığında
 
Belki sen de ağlayıp bir gün pişman olursun
Bu çıkılmaz girdaba daldıkça kaybolursun
 
Gittiğin günden beri şarkılar yarım kaldı
Gölgem tam gösterse de aklım hep yarım kaldı
 
Sen ki şu lal dilimden düşmek bilmeyen ahsın
Yokluğunla bin eyvah varlığınla günahsın
 
Benim alın yazıma senden eş olmaz artık
Kara gecelerime bir güneş olmaz artık
 
Deli dolu gönlümde zaten yitiksin yoksun
Yeri asla dolmayan kocaman bir boşluksun
 
Hüzzamın gölgesinde şarkılar seni andı
Gidişin ölüm gibi korku dolu bir andı

Sanma ki yokluğuna bunca yıl can dayandı
Cehennemi görmeden sensiz bu can da yandı
 
01*03*2014