Rapsodi

Gülmek geliyor içimden katıla katıla

Yıllara inat belki de inatçı ruhuma.

Olmadığı kadar dirençli

Biraz savruk hatta biraz yabancı.

Neyin tezahürü ise artık

Kırıntısı mı içimde yarım kalan düşlerin.

Gülmek istiyorum

Eşlik ederken ahenkle yaşlar

Hüzün bulutları değil bu sefer

Tepemde uçuşan.

Kanatlansam keşke,

Alıp başımı gitsem

Ne tek bir gölge

Ne de tek bir imge.

Bir bulut kadar beyaz

Olmadığım kadar narin.

Bir düş görsem uyanmamak üzere

İçinde sadece ben ve

Ne varsa dilediğim.

Biraz uçuk, biraz yanık bir türkü tuttursam dilimde

Varsın ilmek ilmek dolansın benliğime.

Ne çıkar ki uzak kalsam

En azından ne varsa yakın ruhen hissettiğim.

Mihenk taşı bu yolun,

Bir ara durak, soluklandığım.

Nicedir gidip görmediğim

En uzak istikamet

Ulaşamadığım ne varsa

Görüp göreceğim.

Arşınladığım o Arnavut kaldırımı

Sırtımı dayadığım o taş duvar

O korunaklı dünyam

Eşi emsali olmayan…

Onca kırık parça

Ve ne varsa ertelenmiş

Onca insan kırık dökük

Umurumda da değil sarf ettikleri onca yalan.

Hayal bu ya;

Tek gerçek ne varsa koruyup kolladığım

Eşlik ederken yeni dünyam.

Koptu artık ne varsa hükmeden

Sustu riyakâr kemanlar.

Kıyamet alameti ne varsa

Aldı beni benden

Çoktan ufka yelken açtı üşengeç martılar.

Ahenkle dans ediyor zihnimde

İlk kez duyduğum o içli melodi

Ne varsa gizli saklı yakan yürekten

Belki bir türkü belki bir rapsodi

Çağrıştırmıyor mu o eşsiz dinginliği…