Çoğul Bir Yangın Yeriydi Hayat

Çoğul Bir Yangın Yeriydi Hayat

Ne zaman tutunsan cılız ellerime

Sıra dışı cümleler yükselirdi gökyüzüne

Şenlikler kurardı hayat bize izbelerinde

Seninle yaşamak tutkulu bir mevsim olurdu

Acıydı tasada birleşen tüm eylemlerim

Sonsuz günlerin boy aynasında çocuktum

Adı konmamış sevinçler sürerdin yanaklarıma

Al al olan ruhumun patikasındaki mutluluktun

Çoğul bir yangın yeriydi bazen hayat

İnsanlar kuru ekmek avlardı bulanık sularda

Eskimiş ağlar gibiydi karanlıkta yürümek

Her adım aşina bir aşkı geçirirdi usumuzdan

O sağanaklı kıyılarda ıslak bir gökyüzüsün bana

Gönlümün figan nağmesinde asil bir nakaratsın

Fırdöndü mevsimlerin iğreti çardaklarındayım

Sen benim göğsümde çoğalan yaşam aşkımsın

Selahattin YETGİN