Bu Şehirden

diyorum çık bu şehirden
günahı yok bilmez miyim
sokaklar caddeler dar dünden
dizlerimden hep şikayetçiyim
bir bulut kaçıyor sanki güneşten
soruyorum işte nasıl edeyim
ne isterler ki benden

yüksekten korkarım
kalmış  çocukluk günlerimden
kuşlara yoktur eyvallahım
çiçeklerin kokusu sinmişken
ucuna yok ki yapışasım
baloncuya da kızmak gemiyor içimden
hiç yok ki gidişine alışasım

diyorum kaç bu şehirden
masumluğuna yok ki lafım
selam sabah biliyorum içten
zoraki baş sallamalarım
dilime o türkü yapışırken
ne kadar belliyse anılarım
nasıl neden kaça bölündüysen

koca adam oldum şaşıp kalmaktayım
bıkmışım çokça nankörlükten
gülen yüzlere rastlamaktayım
içimi soran hiç mi olmaz inceden
boğuluyorum bugün neye sarılayım
hiç bakmazlar yalnızlık penceresinden
bırakın azıcık darılayım

diyorum geç bu şehirden
serçeler bırakmıyor yakamı
rüzgarı esiyor bir şeylerden
ah bir toplasam tası tarağı
o çıkışın yok mu her köşeden
ağladığına veriyor her kırağı
bir sabah kaçamıyorum erkenden

dr.süreyya önder