Bak Çocuk

BAK ÇOCUK

Bak çocuk! Burası mavi gezegen Dünya;

Zenginin övülüp, fakire sövüldüğü,

Güçlüye sırt dayayıp güçsüzün dövüldüğü,

İşine gelenin bilinip,

İşine gelmeyen asıl doğrunun bilinmediği,

Kiminin sahte gülücükler mutlu olup,

Kiminin sahte gülücük bile atamadığı,

Dost kazığının bol olup,

Kazıklı Voyvoda’yı bile gölgede bırakanların olduğu,

Değerin unutulup,

Değersizin korunduğu,

Bıçakların yön değiştirip,

Dost sırtına vurulduğu,

Namusun anlamını yitirip,

Namussuzların bolluğu,

İlim kitaplarının rafa kaldırılıp,

Cehaletin okunduğu,

Ebu cehil karpuzunun gül kabul edilip,

Bülbülün gülünün soldurulduğu,

Beyefendilere taht verilip,

ADAM’ların kıç üstü oturtulduğu,

İmtihan için gelmişken,

Amacından sapan insancıkların bol olduğu,

BİR YERDİR DÜNYA!

Şimdi çocuk sen karar ver!

Mavi mi kara mı Dünyamız?....