Yol Yakın Dostum

Kıvraklığında o dönüşsüz yol

Kısılmışçasına kapana

Tufanında tüm yargıların.

Biraz düş kırıklığı mı ne

Bir nebze de olsa görebilsen

Bu biçare kul ne halde.

Katmerli bir kalabalık benimki

Kim bilir kader ne dedi.

Susmalı tedricen

Onca yalan pelesenk tutmuş dilinde

Kıvılcımları bile yakar hece hece.

Yol yakın dostum

Hem de çok yakın

Haydi, vazgeç bu sevdadan

Bil ki geçmez nazın.

Neye erdimse kaldı yarım

Bir ben bir de devran

Kucaklaştık sonunda

Sonundayken yolun.

Kınama, yerme

Dingin bir ömür neyime

Yarenlik etmeli elden geldiğince

Yalan mı eski dost düşman olmaz

Hak ver kim demişse.

Sorular, sorular arka arkaya

İnsanlar, metalar

Kabul görsem söyle neye yarar.

Debelenmek en kötüsü

Hakkım yenmedi mi

İfa etmedim mi her görevi

Suskun nazarların iflah olmaz nezdinde.

Sustum sonunda

Susmalıydım vakit geç olmadan

Yerdim her bir mefhumu

Benden bir parça

Yığdım ellerimle izbelere.

Farkındayım olabildiğince.

Sevginin çeperinde

Yozlaşmış tüm o duyumların gölgesinde.

Bil mukabele ey dost geçinen kim varsa

Elbet gelecektir her birimize

Beklenen o nihai sıra.