Özlem C

höyle soka(ğı)n köşesinden çıkdım mıydı var ya;

garşıkı damlarda

perdesiz camlarda

“ben buradayın” deye, öyle ya

gabak çiçe(ği) ğibi açannarı

etişgin, yoğut[1] da

yeni yeni sergilen

“hadi” deyivirince ele-ğelcek

yeniyetme ğızları

hep benim yolumu gözlerlerkene buluyon

bekleşipduran zavallıları

çakdırtmadan el sallayannarı mı,

fırsantını bulup -gaş atannarı[2]- mı

ayna dutannarı mı ararsın

“yabaynan ürküt

zopaynan say”

anasını satayın

yalan-yannış ona-buna,

olmadı güçcük gardaşına

“len çocuuuk

hura ğel valla zıpıdacan” deye

can havliynen bağırannarı mı,

yonusa ona tangaza eden

şargada çocuğa

“kardeşim! nütven buruya gelsene” deyen

inceleyin derkene belinde gırılcak

hanım-hanımcık abılaları mı

ne de(rsi)n sen görsen bi!!

gülesine ğeder manzara

zopaynan ürküt, sevabına say valla

Hakk bir Allah uçu

yalan söylemiş olmayan

gayfaya[3] vardığım  bille

önşe ğız bobaları

“-buyur gara yeğen bi çay iç”

çay geliyo, öteki biri hemen masaya atıyo

demir paraları

“-olmaz valla benden olcak”

garşıdan bi başgası

“-nassın, epap deden neytdiyo” filen deye

muhabbet guruyollar akılları sıra

tabi biz de yeyip yuduyoz

mahana valla

emme aldım gabil etdim

elim ma(h)kım,

neydeyin canıma minnet

keyfe keder nihayet..

dezelerim-halalarım filene

düğünnerde-müğünnerde

ben davılın öğünde oynarkana barabar

para dakıyollar

gula(ğı)ma da

işde “-………………..”

hundan, şundan, falandan filandan”

deye fısıldayollar..

görseniz bi!

bende keyf binbeşyüz anasına satayın ta!

ben de daha bi cakgaraklı oynayon ga(yri)

bin goyunnu kürdolu ğibi

“-len gad(i)uğrayasıca

yoluna ölüyo vallaha len” falan

deye böğrümü dirsekleyollar

tenimi buruyollar

Allah sizi inandırsın

düğün ertesilerinde

böğrüm, yanım, gollarım

mosmor-çümçürüg olu(r)dun

keyfe keder, sefam osun

ta … ğoyan

YARIN KÖYE BİR GURBETÇİ GELİR

MACERA BAŞLAR