Mazi Gönlümde Bir Yara

Mavi sürgünler yaşıyor gönlümde, 
Çaresizliğin uzamış,dağınık saçlarını örüyorum sabırla 
Mutsuzluğun yaşları çörekleniyor yine gözlerime birden 
Hiç çaktırmadan benden çaldığı yılları düşünüyorum… 

Sinsi zamanın ağusu kaplıyor her bir zerremi 
Mazinin küflü mahzeninden 
Yıllanmış şaraplardan içmek istiyorum bu akşam 

Anıları meze yapıp kadehlerle sunuyor 
Yalnızlıkla demleniyor yine bu gece ruhum.
Alınan her nefes soluksuz,yaşamıyor 
Dudaklarda o tek isim hiç unutulmuyor… 

Boşalan kadehler bile bu yangını söndüremiyor 
Ve

Bak işte! yine mazi şaha kalkıyor 
Dolu dizgin geliyorlar üzerime üzerime 
Hafifçe kısıp gözlerimi 
Anlamsız tebessümümü yerleştiriyorum yüzüme 
Bir zamanlar sığındığım mabedim,

İkinci ibadetim olarak anılarda kalan kareler,

Geçiyor el ele… 

Gülerken bile

Gözlerin ardında saklanmış hüzünleri görüyorum o an 
Sanki geleceği önceden bilen falcılar gibi… 
Hüzzam şarkılar eşliğinde izlerken şahlanan küheylanı 
Eller, kaldırıyor yine son kadehi geçmişe 
İnce bir sızıyla kalpli yürek sesi duyuluyor 
Titreyerek ve için için ağlayarak 
‘’Güle güle’ derken bile, sanki “kal” diyor…

Şafaknur Yalçın