Aşk Ruleti

Acı esen bir rüzgâra kaptırdık sevdayı

Ben yorgun, sen yılgın, şehir karanlık

Sis kaplamış sokakta cılız bir ışık sadece

Arsız vaatlerle süslenmiş yalnızlık

Karanlığı delen bir silah sesi

Ve

Vurulup yere düşen bir düş daha

doğmayan kızıl şafaklarda…

Tükenen bir ömür gibi k/ovuyorum şimdi seni

Hadi git artık ‘ uğrama bu yıkık sokağa

Bitmeli her şey, sakın çıkma karşıma!’

Seninle yaşanılan her an armağandı Tanrıdan bana

Ama artık herkes devam etmeli kendi yoluna…

Ne ara, nede sor halimi !

Görmeni de istemem bu perişanlığımı

Misk-i amber  gibi

Baş döndürücü kokusu kalsın sadece ruhunda,

Bir masaldı de kendi kendine

sol tarafındaki acıyı, dudaklarındaki hazin tadı bırak!

Boşalttığın kadehlerde de arama fermanı

Takas etme şarapla kendini

Aşkını da dünlerdeki yolculuklara bırak….

Farz etki bu bir oyundu

Ben yüreğimin sesini dinlerken

Sen çeviriyordun aşk ruletini

Şansına güvenerek hem de…

Şimdi söyle bakalım, kazanan ve kaybeden

kim ?

Unutma sakın !

Lokman hekimin toprağından da olsam

Derman bende değil, sendedir

Kleopatra’nın suyundan da içsem

Şifa bende değil sendedir artık…

Ama donuk taş mezarım olsun ki

And içerim sana

Yedi uyurlarla uykuya dalsam da

Üç yüzyıl değil bin asır geçse de aradan

İçimi yakan HOŞCA KAL’ ın yangınıyla yine uyanırım hayata…

Şafaknur YALÇIN