İ N S A N O Ğ L U

Biraz dünya halinden sözüm vardır sizlere

Neden bir tek doğruya uyamaz insanoğlu

Henüz derman yitmeden can kesilmez dizlere

Yaşam ışığı yanmış cayamaz  insanoğlu

Fani bir  dünyadayız  hayat sürüp giderken

Her ölüm ani  olur her ölüm biraz erken

Ha bugün ha yarın he sonra olacak derken

Ömür tükenir geçer  ayamaz insanoğlu

Zengini kibir dolu hep cebidir ilk gaye

Şu ölümlü dünyadan ona düşmez bir paye

Mizan, sırat, terazi hepsi ona hikâye

Yeri gelir ölüm var diyemez insanoğlu

Fakirimiz gururlu burnundan kıl aldırmaz

Komşusu ölse bile başın yerden kaldırmaz

Evde ekmeği yoktur boş kabını doldurmaz

Narindir tüm bedeni kıyamaz insanoğlu

Gençlerimiz bin türlü tuzakların içinde

Şeytan musallat olmuş çeşit çeşit biçimde

Derim Hak’kın  şerbeti doya doya içinde

Dünyaları ver amma doyamaz insanoğlu

Evlat desen hayırsız iyisin  mülk var iken

Yoksa sözler iğneli cümleler kefen diken

Şimdi var mı atanın ardından yaşlar döken

Ölenlerle bir kefen  giyemez insanoğlu

Dünya meşgalesine öyle derin dalar da

O kemiksiz diline türlü küfür dolarda

Azıcık canı yansa saçın başın yolarda

Girdiği kul hakkını sayamaz insanoğlu

Sular berrak akarda kirli suyla yıkanır

Mutlu etmez hiçbir şey ondan bundan yakınır

Bazense sağır olur kulakları tıkanır

Şu beş vakit ezanı duyamaz insanoğlu

Âdem Efiloğlu