Hiç Var Olmamışcasına

Tüm kuytular dipsiz nidalarla parsellenmiş;

Kadınlar, adamlar her yaştan.

İzbe yalnızlıkların nirengi noktası

Yakın ama çok da uzak.

Karanlık gecenin kuytusu bitimsiz

Titrek ışıkların ürkek serpintisi.

Ellerinde ucuz şarap

Boşluğundalar boş vermişliğin

Gece çoktandır gündüzleri olmuş

Gündüzler asla yaşanmamış.

Varlar ama yok gibi,

Şişeler değil tek sığındıkları

Duyduklarını sandıkları o içli ninni

Uzaklardan çağıran saklı gizli.

Terk edilmişliğinin kaderi

Sığındıkları dünyanın bitimi.

Tadı mayhoş oldukça ekşi

Kursaklarında kaldı yine

Umdukları o yalan neşe.

Koca bir yenilgi tam da

Bitimin durduğu yerde.

Suçları yoktu, hiç olmadı ki

Terk edilmişliğin yankısı

Kapılarını çalmıştı bir kere.

Sadece umuttu ektikleri

Dilemişlerdi yürekten

Kırmak yarınsız döngüyü.

Dibini buldu yarınlar

Yitip gittiler çoktan

O ürkek yenilgileri

Büyüdü son kez,

Büyüdüler bir kez daha

Küçülürken kafir dünya.

Koca bir hiçmiş belli

Neye tutundularsa çoktan terk etti

Olmazın oluru

Yadsıyamadılar inkar etseler de

Hiç var olmamışcasına.