Ağır Yaralıydı Gece

Ağır Yaralıydı Gece

Başı dönüyor gecenin, zaman daralıyor

Koyu lacivert yalnızlığında bir odanın

Gece ağır yaralıydı.

Git gide morarıyordu yaralar

Yol kangrene çıkıyordu

Ayak seslerini dinliyordu gece

Beklediği bir kurtarıcı…

Ölüm etrafında dolanıyordu

Yaralarından akan kan kokuları

Gecenin ölüm raporu

Kanat çırpıyordu bulut

Kan emicilere inat

Korkuyu kusarken kaldırımlara gece

Uzaklardan gelen dedikoducu  / rüzgar

Gecenin kasırgalı öyküsünü anlatıyordu

Ayak seslerini duyuyor

Gece kurtarıcısının sanıyor

Ayak izlerini göremiyor düşmanının

O, bir ölüm meleği / Azrail

Çelik bir zırh gibi kalın / karanlık

Sinsi bir şırıngadan ağu akıyor damarlarına

Kovandaki arı dışkısı  / panzehir

Kangrene açılan yaralara bire bir 

Gece bunu bilmiyor…

Koyu lacivert yalnızlığına arılar misafir

Dinmez ER / Çeşme / 2011. 05. 14 /