Anne

Sakla Düşlerimi Anne
Sönmesin Buz Tutan Kalplerde
Yanık Türküler Söyle Kulağıma
Burada Şehirler Yabancı
Hap Aynı Yerimi Sızlatıyor İnsanlar
Şiirler Düşüyor Alaca Karanlıkta Yüreğime
Kalemim Hıçkırıyor
Sığamıyorum Artık Hiçbir Yere
Sakla Kâğıtlarımı Anne
Sırlarıma Ermesin Babam

Emanetinde Can İç Kanamalarda
Yıkıldı İnançlarım Duvarlarda
Ellerim Yumruk
Yutkunmaktayım
Yine Yolcuyum
Kaşları Düşmesin Kardeşlerimin
Sakla Ellerimi Anne
Ocaksıza Terlemesin

Kimsesizliğim Kuytularda Sızıyor
İçime İşliyor Bakışların Nefreti
Aynı Kahroluş Aynı Tükeniş
Soluksuz Doluyor Kirpiklerime
Sakla Gözlerimi Anne
Vurgunlara Yağmasın

İhanetler Üstüne Kuruluyor
Bohçamdaki Şafak Türküsü
Çiğnedikçe Anıların Yükünü
İdeallerim Tökezliyor
Çıldırıyor İnsanlığın Son Nesli
Birazdan Saldıracaklar
Sakla Beni Anne
Kimse Dokunmasın

Çürürken Aynalarda Tebessümlerim
Yorgun Acılarımı Boğdum Enginlere
Kirlense De İçimdeki Nehir
Kaldıramaz İhaneti Kalemim
Binlerce Sözcük Tutuşur İçimde
Çok Şey Söylemek İsterim
Ama
Hiç

.........................AZİME GÜRLEK