Edebiyat ve Kültür Platformu
Fikrimden Geceler Var
Fikrimden geceler var .. Manası olmayan sükutlar..
Geçmiş anılar devriye atıyor aklımda..
Hüzünden bir şarkı yaktım cam şişeler içinde.
Görünüyordu aşkımın alevleri tüm şehirden.
Uzundur uğrunda yaktığım cigaralar.
Dumanı seni, külü beni tarumar eder.
Bu garip gecede yalın ayak sarhoş gibi,
Bir sağa bir sola koşturuyorum.
Önüme çıkan ressamların sayısı sonsuz.
Her birinin tablolarında maviden sen varsın.
Yeşilden gözlerin..
Pamuk beyazından ellerin varr..
Harcıyorlar, Kaçırıyorlar beni.
Yorgun bir ölüm uykusu sanki.
Bu fikri başımdan atmalıyım
Atmalıyım ki bıraksın peşimi kirli çocukların.
Şimdi
Rimeli akmış,
Kirpikleri kopuk,
Saçı dağılmış bir kadınım..
Fikrimden geceler vardı yine
Üçe beş kala çalıyordu radyoda bir şarkı.
Kundakta ki bir bebek ağlıyordu .
Şarkı çalıyor, şiirler okunuyordu.
Ben seni bir çocuk gibi seviyorum.
Papatya fallarında bile çıkmıyordun sen,
Ama umudunu kaybetmeden bekliyordum ben seni bu şehirde.
Yeni filizlenen gelincik çiçeğinin hayaliyle gelinlikler dikiyordum kendime.
Asırlar evveldi sevgili...
Yusuf yüzlüm diye okşardım nurlu yüzünü.
Bir göl kenarına gider, su kuşlarına bakardık.
Ah Ayrılık! Yaban Ayrılık!
Tutma ellerimden artık. Geceler uzun, ömür kısa.
Bırakta gideyim sevdiğimin peşinden ardı sıra.
Belki Mecnunla karşılaşırım sorarım ona
Yusuf yüzlüm geçti mi buralardan?
Pınar başlarında, Ressamların çizdiği o tablolarda arıyorum kayıp yitiğimi.
Yine bırakmıyordu o kızgın çocuklar..
Kundaktaki bebek ağlamakta,
Sarsmayın artık beni
Üzerimde yorgun bir ölüm var..
ve bu kez saat onbire bir var
Sen diye bitiyordu şarkılar.
Ben ise dik bir yokuştan iniyordum.
Fikrimden geceler var ama sessiz ve sensiz..
Suskun ve Boş..
Büşra KARACAN
Geçmiş anılar devriye atıyor aklımda..
Hüzünden bir şarkı yaktım cam şişeler içinde.
Görünüyordu aşkımın alevleri tüm şehirden.
Uzundur uğrunda yaktığım cigaralar.
Dumanı seni, külü beni tarumar eder.
Bu garip gecede yalın ayak sarhoş gibi,
Bir sağa bir sola koşturuyorum.
Önüme çıkan ressamların sayısı sonsuz.
Her birinin tablolarında maviden sen varsın.
Yeşilden gözlerin..
Pamuk beyazından ellerin varr..
Harcıyorlar, Kaçırıyorlar beni.
Yorgun bir ölüm uykusu sanki.
Bu fikri başımdan atmalıyım
Atmalıyım ki bıraksın peşimi kirli çocukların.
Şimdi
Rimeli akmış,
Kirpikleri kopuk,
Saçı dağılmış bir kadınım..
Fikrimden geceler vardı yine
Üçe beş kala çalıyordu radyoda bir şarkı.
Kundakta ki bir bebek ağlıyordu .
Şarkı çalıyor, şiirler okunuyordu.
Ben seni bir çocuk gibi seviyorum.
Papatya fallarında bile çıkmıyordun sen,
Ama umudunu kaybetmeden bekliyordum ben seni bu şehirde.
Yeni filizlenen gelincik çiçeğinin hayaliyle gelinlikler dikiyordum kendime.
Asırlar evveldi sevgili...
Yusuf yüzlüm diye okşardım nurlu yüzünü.
Bir göl kenarına gider, su kuşlarına bakardık.
Ah Ayrılık! Yaban Ayrılık!
Tutma ellerimden artık. Geceler uzun, ömür kısa.
Bırakta gideyim sevdiğimin peşinden ardı sıra.
Belki Mecnunla karşılaşırım sorarım ona
Yusuf yüzlüm geçti mi buralardan?
Pınar başlarında, Ressamların çizdiği o tablolarda arıyorum kayıp yitiğimi.
Yine bırakmıyordu o kızgın çocuklar..
Kundaktaki bebek ağlamakta,
Sarsmayın artık beni
Üzerimde yorgun bir ölüm var..
ve bu kez saat onbire bir var
Sen diye bitiyordu şarkılar.
Ben ise dik bir yokuştan iniyordum.
Fikrimden geceler var ama sessiz ve sensiz..
Suskun ve Boş..
Büşra KARACAN
Fikrimden Geceler Var başlıklı yazı Volimte tarafından
07.09.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.