Sokak Lambası 4

SOKAK LAMBASI(4)

Sırt-sırta verdik işte! Gövden ne serin ne hoş;

Kimsecikler tanımaz, ışığın dünyamca loş.

Haşim’in ruhu gelip, ıstırabı dinlese;

Dönüp uyuyan şehre,”yanmış!” deyip inlese.

Bin dizeye “red” dizen, inat, esmer güzeli;

Haşim’den bir dörtlüğe, verir mi ki aşk eli?

Her aşık değil midir? Biraz divane, deli;

Hangi akıllı aşar? Som dikenden engeli.

O gelen yabancı kim? Yürüyen o tezgah ne?

Evet, işte tanıdım, boza koktu, şahane!

Gece yırtıldı sese, “bozacı var, bozacı!”;

Gel yare tanıklık yap, yar sanıyor şıracı.(!)

Ey! Canan lutfet de gel, canımı çileden al!

Dolunay dudağından, selam gör şanlı hilal.

Gövdenle sarsam, ne hoş! İnceden narin beli;

Aman söndür ışığı! Kimsecik görmemeli.

Titrek bedeni sarsın, deli kandan arzular;

Bir melekte kül olsun, kor ve şeytan arzular.

Gözümün şimşeğinden, yar kalbine düşeyim.

Gece gülşene döner, yar yara gülüşeyim.

Yoruluruz nihayet, dibine çulu sersek;

Şişen ayaklar sancır, beş ayak oluversek.

Dahası bir hayal yok!Artık hicap ve sınır;

Kemiren bir sual var? Aşka ne gün ısınır?

Kov artık beni lamba!Şafak atıyor şafak;

Nazlı yar “hayır”derse, dilenirim bir kaçak.(!)

01.09.2014

Kadir KOCA

Not: Zikredilen Haşim

Ülkemizde Sembolik şiirin rahmetli

Ve güçlü kalemi Ahmet Haşim’dir.