Sonbahar

Bir tebessümde aşkı tadanlar anladı
Sensizlik senin adınla çağrılmalı
Gül senin adın, senin adında gül olmalı
Senin okşadığın gül bir daha solmamalı
Bulmalı varda yoku bulanlar
Susmalı senden habersiz konuşanlar
Dağların üstünde ki kar şimdi yüreklerde kaplı
Senden habersiz yüreklerimizde buzdan kütleler var
Isıtmalı nazarın tüm kara kışları
Sen olmasan da diller seni konuşmalı
Bir mevsimin sonbaharına takıldı gözüm
Gidenler gitti geridekilere kaldı hüzün
Bir kasvet çöktü tüm gönüllere
Öksüz kaldı yuvasında ki kuş bile
Bu ayrılık bilmem kimleri mecnun edecek
Bilmem daha kimler düşecek kuyulara
Yakup gözlerini Yusuf için kuruttu
Efendim senin için sakladığımız pınarlar var
Kelebekler artık sonsuzluğa uçmalı
Dökülmeli tüm kainatın yıldızları
Semada bir tek senin adın yazılmalı
Sevgilim Muhammed (s.a.v) diye…