Olmasaydın

Ben sevdayı bilmezdim, aşkı hiç tanımazdım

Sen tüm güzelliğinle gözümde olmasaydın

Ben şair olduğuma asla inanamazdım

Benim gönül sesimde, sözümde olmasaydın

Yıllara yorgun yürek, aşksız kaldıkça kurur

Bahtımızın rüzgârı bizi savurur durur

Ne tel boşa gerilir, ne de tezene vurur

Sözüm türkü olmazdı sazımda olmasaydın

Çatlamış toprak gibi her gün suyu arardım

Gurbet elinde yandım, yaprak gibi sarardım

Ben umut mu beslerdim ben hayal mi kurardım

Sen sevdalı başınla dizimde olmasaydın

Hasret kaldığım yüze resimlerde bakardım

Allah’a Vuslat için gece gündüz yakardım

Ne yağmurun olurdum, ne deryaya akardım

Sen tüm sıcaklığınla yazımda olmasaydın

Senin olduğun yerde ölüm de olsa varım

Fısılda sevdiğini uzaklardan duyarım

Coşari der sunduğun sevdaya minnettarım

Sen de yanıp durmazdın közümde olmasaydın

İbrahim COŞAR