Türkmen Kadınları

TÜRKMEN KADINLARI

Gözleri; yumukça ve çekik,

Adımlar nazlı keklik,

Hayalle, birleştir dikkati,

Görünür ta...Asya içleri...

İki sıra dağdır kaşlar,

Nazlıca edince nazar,

Tanrıdağ'dan selam var.

Erirsin azar-azar...

Ve…kirpiklerin her biri;

Mete'den yadigar oklar,

Apansız vurur yiğidi...

Yüzleri; on-iki ay,

Eksilmeyen Dolunay,

Işık-ışık tebessüm,

Yürek yerinden fırlar;

Güm be güm, güm be güm!

Baktığı; değil ise helali;

Kırmızıdan Dolunay!

Çepe-çevre ateştendir yüzleri,

Al mı al, al mı al!

Ürkek tavşandır gözleri,

Ta yerlere düşer,

Yetinmez kıyı-köşe kaçar;

Pata-pat, pata-pat, pata-pat!

Kurt belidir belleri;

Kıvrak ve ince mi? İnce...

Hele bir de naz edince;

Kırılır cilve-cilve...

Fakat...her şey edebince,

Yok öyle! Sallanmaz Sulu-kule!

Mesaj, sezgisel ve ince,

Günü, kısmeti bekle...

Aksinde en baba tekme;

Küt be küt, küt be küt!

Parmaklar; uzunca ve ince,

Kah işler, kana-viçe,

Kah koyun memesinde...

Her biri kaderince;

Çile yoğurur çile!

Bir kadere hükmedemez.

O narin eller ile...

Bir O'na der; nafile...

Semaya kalkar eller;

Dualar hece-hece, hece-hece...

Toylar, düğünler kurulur,

Yastan ve ağıttan oyunlar,

Kah avlu, kah meydan

Türkmen kadını donanır.

Adımlarından utanır.

Sadece çalgı ritmine;

Parmaklar şıkırdanır.

Belki bastığı yerde;

Toprak bile ar'lanır.

Ve..sesler hıçkırıkta....

Şuh kahkaha yok!

Ana'dan nasihatte...

Coşa-bilse bile;

İşte...elleri yüzünde...

Kapatır on telli elek;

Hicaptan ürperir;

“Ar be ar”diyerek...

Kadir KOCA