Gün gelir de hatırlar mısın beni

Olur ya aklına gelir de

Oturduğumuz o ağacın altında arar mısın?

Eğer hatırlarsan beni bıraktığımız anılarda

Hasret’in kapı komşusu özlemlerdeyim…

 

Olur ya yolun düşerde sokağıma

Geçersen evimin önünden

Zahmet edip de zile basma!

Kapıyı açan olmayacaktır.

Kilitlemiştin tüm kapıları üzerime

Ben artık yokum!

Bil ki ellerdeyim…

 

Çocuk avutur gibi avutmuşsun tatlı yalanlarınla

Gerçekten

//Yalanlar çok güzel, gerçekler çok çirkin

Çünkü her yalanda sen benimsin gerçekte ellerin//mişsin

Çok geç anladım…

 

Şimdi u/mutlu birkaç saatmiş mazide kalan

Sana hediyem olsun geçen u/mutsuz zaman

Sana ortancalar getirmiştim

Çok özlersen bak oraya rengarenk çiçeklerindeyim…

 

Sanma ki bana çektirdiklerini unuttum

Elimde telefon çok dil döktüm

Acıyla öfkeyle sımsıkı tuttuğum

Sinirimi yenemeyip hüngür hüngür ağlarken

Duvarlara çarptığım gözyaşlarımdayım…

 

O gün deliye döndüm

Ne varsa etrafımda parçaladım

Kırdım tüm telefonları

Sabaha kadar uyku tutmadı

Yumrukladım duvarları

Duvardaki kan izlerinde ara oradayım…

 

Kahrımdan birini söndürmeden diğerini yaktım

İçime çektim sen diye tüm sigaraları

Uzakta arama

Etrafa savurduğum sigaramın küllerindeyim…

 

//Aşk önce damardan girer, sonra burnundan getirir ve mutlu olduğun en güzel anında kanatır yüreğini//

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

06.10.2014

Şiirime nefesi ile can veren sevgili kardeşim Nurefşan’a teşekkür ederim.