Keşke Hiç Tanımasaydım

Keşke dedim... Keşke! hiç tanımasaydım seni
Senden sonra ne çok keşkeler sardı bedenimi
Bu kadar çok sevmeseydim,bu kadar yanmasaydım
Deniz gözlerine hiç vurulmasaydım...Keşke!

Keşkeler, pişmanlıklar kar etmiyor artık
Sen alçak içime öyle bir ateş düşürdün ki
Şimdi adını her andığımda lanet ediyorum
Seni tanıdığım sonumun başlangıcı o kara güne

Bilseydim bu kadar vicdansız olacağını
Kanar mıydım yalan dolu sahte sevgine?
Verir miydim kalbimi senin gibi kıymet bilmeze?
Ömrümü heba eder miydim hiç alçak yüreğine?

Yenik düştüm işte yalan kokan sahte aşkına
Senden bana gözlerimi kanatırcasına ağladığım
Yalnızlığımla defalarca vurulduğum kahır dolu
Güneşi hiç doğmayan zifiri karanlık geceler kaldı

Sana duyduğum kinim, geçmeyen öfkem canımı acıtırken
Söylenmemiş isyan dolu sözler boğazımı yırtarken
Nefret etmek istedim senden bütün ruhumla
Sevdan o kadar büyüktü ki içimde, kahretsin!

Ne yaparsam yapayım nefret edemedim senden
Bir kez daha yenik düştü yaralı yüreğim yalan aşkına
Bu gece bir kez daha yıkıldım yokluğunla
Şimdi yalvarıyorum alçak sana git! Artık benden ne olur GİT!!! Git hadi...
Ayşe KARADENİZ

Şiirlerime ses olarak hiçbir zaman desteğini esirgemeyen can ağabeyim Mustafa KARAAHMETOĞLU’na teşekkür ederim.